(function() { (function(){function c(a){this.t={};this.tick=function(a,c,b){var d=void 0!=b?b:(new Date).getTime();this.t[a]=[d,c];if(void 0==b)try{window.console.timeStamp("CSI/"+a)}catch(l){}};this.tick("start",null,a)}var a;if(window.performance)var e=(a=window.performance.timing)&&a.responseStart;var h=0=b&&(window.jstiming.srt=e-b)}if(a){var d=window.jstiming.load;0=b&&(d.tick("_wtsrt",void 0,b),d.tick("wtsrt_","_wtsrt", e),d.tick("tbsd_","wtsrt_"))}try{a=null,window.chrome&&window.chrome.csi&&(a=Math.floor(window.chrome.csi().pageT),d&&0=c&&window.jstiming.load.tick("aft")};var f=!1;function g(){f||(f=!0,window.jstiming.load.tick("firstScrollTime"))}window.addEventListener?window.addEventListener("scroll",g,!1):window.attachEvent("onscroll",g); })();

Konan sem kyndir ofninn sinn

Eldhúsreyfarar miðaldra matargúrús á Skólavörðuholtinu

22.3.03

Það hlaut að koma að því ... Frumvarp á Bandaríkjaþingi um að endurskíra franskar kartöflur, frumvarp um að flytja heim alla bandaríska hermenn sem grafnir eru í Frakklandi, og svo þetta ...

Þarna eru líka leiðbeiningar um hvernig á að losa sig við franskt vín og annan ósóma. Og hreinsa enskuna af frönskum orðum eins og champagne, caviar og french kissing.

|

Ég hafði eiginlega ætlað mér að elda eitthvað íranskt í dag en kem til með að enda í Norður-Afríku, ég var nefnilega að eignast áðan forláta tagine, sem mig er lengi búið að langa til að eiga, og verð að vígja hana. Tagine er aðaleldunarílát Marokkómanna og annarra Norður-Afríkubúa og er eiginlega sambland af potti og ofni. Þetta er þungt og þykkt leirílát og ég hef aldrei lagt í að drösla því með mér heim þegar ég hef verið í útlöndum þótt mig hafi oft langað til að kaupa það þar sem ég hef rekist á það. En nú er nýkomin búð á Laugaveginum (í húsinu við hliðina á Kjörgarði) sem selur marokkóskar vörur og þar á meðal fékk ég alvöru tagine. Ég er reyndar búin að vera í norður-afrískum/arabískum fasa í matargerðinni um tíma (eins og mun t.d. sjást í næsta Gestgjafa) en hann minnkar örugglega ekki við þetta.

Óleysta vandamálið er aftur á móti hvar ég á að geyma taginuna þegar hún er ekki í notkun. Hún tekur pláss. Það er töluverður skortur á því í eldhúsinu/borðstofunni nú þegar. Fjandinn sjálfur. Kannski verð ég að gera alvöru úr því að smíða hilluna sem mig langar að setja upp í borðstofunni, allan hringinn. Það er að segja finna einhvern til að smíða hana því ég held ég geri það ekki sjálf. Kannski ætti ég að reyna að finna mér einhvern lagtækan smið sem ég get dregið á tálar (nú, jæja, eða freistað með matarboðum). Þetta þarf að skoða betur.

En á meðan verður taginan bara notuð óspart ...

|

21.3.03

Bush horfir ekki á stríðsfréttir í sjónvarpinu, hann hefur ekki áhuga.

Bush er farinn í helgarfrí í Camp David, atvinnumennirnir passa uppá stríðið á meðan. ,,The president has signed off on the war plan."

Bush ,,deeply regrets that Saddam Hussein has put innocents in a place where their lives will be lost". Til dæmis eins og í Baghdad og Basra og svoleiðis staði.

Þetta og fleira fræddist ég um á blaðamannafundi hjá Ara áðan.

|

Nokkrir ungir tenórar eru búnir að hreiðra um sig í stofunni minni en ég hef ekki áhyggjur af því, þeir eru á leið á árshátíð og koma ekki til með að trufla mig í kvöld. Ég smurði bara nokkrar snittur handa þeim og hvarf svo inn í dyngju mína. Svo ætla ég snemma í rúmið, það er að minnsta kosti planið en slík plön breytast stundum. Kannski sit ég og horfi á stríðsfréttir fram á nótt, ég á stundum erfitt með að sofna þegar ég veit af því það er verið að drepa fólk í útlöndum. Auðvitað er alltaf verið að drepa fólk einhvers staðar en það er nú einu sinni svo að fjölmiðlar heimsins hafa mismikinn áhuga á þeim málum eftir því hver er að drepa hvern og maður fréttir þessvegna ekki alltaf mikið af því.

Á svona stundum dreg ég stundum fram bók sem ég held alltaf dálítið upp á, ,,Anyone here been raped and speaks English?" eftir stríðsfréttaritarann Edward Behr. Titill bókarinnar er bein tilvitnun í fréttamann BBC, kölluð hvað eftir annað út í loftið á flugvelli í Kongó 1960, innan um þúsundir flóttakvenna og barna ,,in a stentorian but genteel BBC voice". Það gaf sig engin fram.

|

20.3.03

Pentagonsérfræðingurinn Douglas Dearth var kallaður Douglas Death í skjátexta á BBC áðan. Vel viðeigandi ...

|

Af því að gamla babýlónska dúfuuppskriftin er kannski ekki alveg til að elda eftir henni hér og nú, þá kemur hér önnur. Þetta er grænmetisréttur sem ég eldaði í hádeginu á miðvikudaginn fyrir okkur á Gestgjafanum úr afgöngum sem til voru í ísskápnum frá myndatöku daginn áður. Reyndar var fleira til í ísskápnum sem ekki fór í réttinn: Það skaust nefnilega maður inn í eldhús til mín fyrr í vikunni og gaukaði að mér slatta í dós af írönskum kavíar, sem kostar hundraðþúsund krónur kílóið. Það er munur að þekkja svona menn ...

Reyndar hafði ég það bara ljómandi gott í hádeginu í dag líka, starfssystur mínar á Gestgjafanum buðu mér á Humarhúsið í tilefni afmælisdagsins. Ekki slæmt. Hinsvegar lenti ég í smátímaþröng með kvöldmatinn af því að ég fór að mótmæla en það var allt í lagi. Eldfjallið fékk brúnuðu kartöflurnar sínar.

En þetta er semsagt hádegisrétturinn sem ég eldaði. Það er engum vökva bætt á pönnuna, grænmetið myndar sína eigin bragðmiklu sósu úr safanum. Ég hefði kannski haft með þessu kúskús ef ekki væri fyrir kolvetnakúrinn (nei, það er ekki ég sem er á honum) - en kannski ekki, ég var búin að borða kúskús næstum á hverjum degi í heila viku. Það má auðvitað nota ýmislegt annað grænmeti í réttinn. En þetta er það sem var til.

Grænmetispanna með spínatþekju

25 g smjör
1 laukur, saxaður
1 hvítlauksgeiri, saxaður smátt
250 g sveppir (gjarna kastaníusveppir), skornir í sneiðar
2-3 msk söxuð steinselja (má sleppa)
2 paprikur, fræhreinsaðar og skornar í bita
1/2 kúrbítur, skorinn í bita
1/4 tsk óreganó
1/4 tsk timjan
1/4 tsk basilíka eða minta
nýmalaður pipar
salt
u.þ.b. 100 g ferskt spínat
1/2 krukka fetaostur í kryddlegi (með ólífum)
1 sítrónubátur


Smjörið brætt á pönnu og laukurinn og hvítlaukurinn látinn krauma í því í nokkrar mínútur án þess að brúnast. Sveppunum bætt á pönnuna og þeir látnir krauma í fáeinar mínútur í viðbót og síðan er afgangurinn af grænmetinu sett á pönnuna ásamt kryddjurtunum, pipar og salti. Látið krauma þar til grænmetið er nærri meyrt og hrært öðru hverju. Spínatinu dreift ofan á, fetaostinum hellt yfir ásamt einhverju af olíunni sem hann er í, sítrónubáturinn kreistur yfir, lokað og látið malla í 4-5 mínútur í viðbót. Borið fram með brauði.

|

Hér er uppskrift úr elstu þekktu ,,matreiðslubók" í heimi. Sem er frá Írak. Þar býr eins og allir vita hálfgerð steinaldarþjóð sem sjálfsagt er að sprengja og skjóta eftir þörfum. ,,Bókin" er leirtafla, 3800-3900 ára gömul. Ein uppskriftin er svona:

"Kljúfðu dúfu í tvennt. Sjóddu vatn og settu út í það feiti, salt, malt, lauk, samidu (óþekkt krydd), blaðlauk og hvítlauk. Mýktu kryddin (þ.m.t. laukana) í mjólk áður en þau eru sett út í vatnið. Sjóddu dúfuna og bita af rauðu kjöti í vatninu. Berðu fram niðurskorið á diski."

Írakar voru semsagt farnir að skrifa niður uppskriftir fyrir hátt í 4000 árum, nærri 2000 árum á undan Evrópuþjóðum. Kannski þeir hafi samið ættjarðarljóð líka, allavega skilst mér að fátt sé í írakska sjónvarpinu nema ættjarðarsöngvar og ræður Saddams (sem eru jú að einhverju leyti í ljóðum líka). En eins og Baghdadbloggarinn sagði áðan:

,,What good are patriotic songs when bombs are dropping?"


|

Úr bloggi frá Baghdad, nokkrum klukkustundum fyrir upphaf stríðs:

,,It is even too late for last minute things to buy, there are too few shops open. We went again for a drive thru Baghdad’s main streets. Too depressing. I have never seen Baghdad like this. Today the Ba’ath party people started taking their places in the trenches and main squares and intersections, fully armed and freshly shaven. They looked too clean and well groomed to defend anything. And the most shocking thing was the number of kids. They couldn’t be older than 20, sitting in trenches sipping Miranda fizzy drinks and eating chocolate (that was at the end of our street) other places you would see them sitting bored in the sun. more cars with guns and loads of Kalashnikovs everywhere.
The worst is seeing and feeling the city come to a halt. Nothing. No buying, no selling, no people running after buses. We drove home quickly. At least inside it did not feel so sad."

Hvernig skyldi lífið verða í Baghdad eftir viku? Mánuð? Ár?

Gott að vita að sumir Bandaríkjamenn eru þegar byrjaðir að reyna að bæta samskipti við Persaflóaríkin ...

|

Úr ræðu Bush í nótt:

,,More than 35 countries are giving crucial support, from the use of naval and air bases, to help with intelligence and logistics, to the deployment of combat units. Every nation in this coalition has chosen to bear the duty and share the honour of serving in our common defence."

Vitiði, ég afþakka heiðurinn. Ríkisstjórnin má eiga hann eins og hann leggur sig.

|

19.3.03

Ég minntist á þýskukunnáttu og uppskriftir í gær og svo fékk ég einmitt núna áðan sent gott dæmi um það í hvaða vandræðum fólk getur lent þegar það þarf að nota þýska uppskrift, skilur ekki nóg í þýsku og ætlar að treysta á þýðingarforrit af Netinu. Þýska uppskriftin er að örlítið exótískum kálbögglum:

Cheese Kohl Rouladen
The stalk from the Kohl loosen, which remove bad outside sheets and 8 particularly even and large sheets in cooking seawater blanchieren 10 minutes, from the water to take and drip off leave. The bulb peel and smallchop. The hackfleisch with the eggs, the Paniermel, the bulb, which mix spices and the fine-cut pineapple disks. The 8 Kohl sheets spread, drying-dab and on in each case two aufeinanderge put sheets a disk Gouda to drauflegen. The well kneaded chopping mass evenly on the slices of cheese distribute, which roll up and with linen thread tie up Kohl sheets to Rouladen. A scorching pan generously with butter grease. The Rouladen inserts and the larva Irish Republican Army wine zugiessen. In the vorge heated furnace with 220°C about 40 minutes refine. For the sauce: In a cash role the pineapple juice up with larva Irish Republican Army boil, with which coldly touched food strength bind, which chopped pieces of pineapple admit and taste with lemon juice. As supplements salt potatoes are suitable.

Langar einhvern til að giska á hvað það var eiginlega í þýska textanum sem varð að ,,larva Irish Republican Army wine"?

|

18.3.03

Einhvern morgun fyrir rúmu ári sat ég á hótelherbergi í Colorado Springs og langaði að vita hvað væri að gerast í heiminum. Kveikti á CNN til að sjá áttafréttirnar. Fyrstu tíu mínúturnar voru helgaðar þyrluslysi í Afganistan - slysi, þyrlan hafði ekki verið skotin niður - þar sem tveir Bandaríkjamenn höfðu farist. Þar á eftir komu þrjár stuttar fréttir sem snerust allar um bandaríska hagsmuni í einhverri mynd. Þar með voru heimsfréttirnar búnar á CNN. Nema það var textaborði neðst á skjánum þar sem maður gat séð stuttar setningar um hvað var að gerast annars staðar. Ég hef komið heim eftir vist í landi þar sem ég skildi ekkert í tungumálinu og engin ensk blöð fengust og samt vitað mun meira um hvað var í gangi en ég vissi eftir þessa Bandaríkjaferð.

Eftir þessa reynslu dáist ég alltaf að þeim bandarísku kunningjum mínum sem hafa yfirleitt einhverja glóru um hvað er að gerast utan landamæra Bandaríkjanna. Þeir fá það allavega ekki fyrirhafnarlaust með morgunkaffinu.

|

Ég var að lesa nokkuð athyglisverða grein úr Spiegel um Íraksmálið og klofninginn milli Bandaríkjanna og Evrópu - reyndar á ensku því þótt ég geti vel lesið ýmislegt annað en mataruppskriftir á þýsku er enskan liprari. Greinin endaði svona:

,,And Saddam Hussein? He will be deposed, and yet he has achieved far more than he could ever have hoped: the Western world split in two, its principles in disarray. As he once told a biographer, "I am not interested in anything they write about me today, but in what they will saying about Saddam in 500 years." And now the dictator has the opportunity to at least go down in the annals of history as an important destroyer."

Góður punktur. Hvað ætli maður þurfi annars að afreka til að einhver muni yfirleitt eftir manni eftir 500 ár? Eða gera af sér öllu heldur, skúrkarnir eru yfirleitt eftirminnilegri en góðu gæjarnir. Hverjum man ég eftir sem var uppi fyrir 500 árum? Í fljótu bragði varla öðrum en Kólumbusi og hvað gerði hann? Fann Ameríku og týndi henni því miður ekki aftur. Jú, Vasco da Gama og einhverjir fleiri landafundakallar sem voru örugglega mest í að drepa og þrælka innfædda hvar sem þeir komu og breiða pestir og farsóttir um heiminn.

Æi, ég vona að ég eigi ekki eftir að gera neitt svo slæmt af mér að það verði munað eftir mér eftir 500 ár. Eða 50 ár ef því er að skipta. Nema þá af barnabörnunum, ég ætla að verða skrítna amman sem þau segja barnabörnunum sínum sögur af. Reyndar eru þau þegar komin með efni í ansi margar sögur ...

|

17.3.03

Það er allt í einu vaxinn á mig tilberaspeni. Bót í máli að ég var ekki uppi fyrr á öldum, þá hefði ég sjálfsagt verið brennd á báli. Reyndar er ég ekki enn farin að ganga hölt, sem er hitt einkennið sem tilberamæður þekkjast á, en ég á allavega alltaf töluverðar smjörbirgðir eins og ég hef áður nefnt, svo að það hefði líklega haft álíka mikið upp á sig fyrir mig að afneita tilberanum þótt hann væri ófinnanlegur og fyrir Íraka að afneita gjöreyðingarvopnaeign. Böndin hefðu borist að mér rétt eins og þeim.

Eins gott að ég er uppi á 21. öldinni og konur eru ekki lengur brenndar á báli á grundvelli óljósra sönnunargagna.

Verra með aumingja Írakana.

|

Ég var beðin um uppskrift að guacamoleinu sem ég var að gefa vinnufélögunum að smakka áðan og hér kemur hún. Þetta er reyndar mjög hefðbundin uppskrift en býsna góð, ekki síst vegna þess að þetta er ekki sett í matvinnsluvél - ég varð vör við að margir þekktu einungis guacamole sem er maukað mjög fínt og vissu ekki hvað þetta var. En mér finnst guacamole frísklegra og bragðbetra svona.

Reyndar á að vera hálfur til einn fínsaxaður hvítlauksgeiri í uppskriftinni en ég gleymdi honum satt að segja og áttaði mig svo á að ég saknaði hans aldeilis ekki neitt. Það er smekksatriði hvort hann er hafður með.

Og munið: Þetta með að setja steininn úr lárperunni í skálina til að forða því að ídýfan dökkni er bara þjóðsaga. Það virkar ekki.

Guacamole

1 stór lárpera eða 1 1/2 lítil, vel þroskuð
1/4 laukur
1 tómatur
1/2 grænt chilialdin
1 límóna
3-4 msk söxuð kóríanderlauf
nýmalaður pipar
salt


Lárperan skorin í tvennt, steinninn fjarlægður og aldinkjötið skafið úr hýðinu með skeið og síðan stappað með gaffli. Laukurinn saxaður mjög smátt. Tómaturinn skorinn í tvennt, fræin skafin úr honum með skeið og hann síðan saxaður smátt. Chilialdinið fræhreinsað og saxað mjög smátt. Allt hrært saman í skál. Safinn kreistur úr límónunni og hrært saman við ásamt mestöllu kóríanderlaufinu. Kryddað með pipar og salti eftir smekk.

|

Ég veit ekki alveg hvað er í gangi, ég er búin að fá fjögur tilboð um kostakaup á Viagra bara síðan ég mætti í vinnuna fyrir rúmum hálftíma. Það er til viðbótar öllu því sem hafði komið um helgina og ég var þegar búin að eyða. Og tilkynningu frá einhverjum manni í Tógó um að hann vilji gera mig að milljónamæringi (það er nýtt land í safnið, ég held að ég hafi aldrei fengið neitt frá Tógó áður - allavega ekki sem hefur komist í gegnum spam-filterana). Og póst frá einhverjum sem segist þekkja öll mín leyndarmál. Og tvö bréf frá einhverjum sem ætla að taka að sér að losa mig við öll mín fjárhagsvandamál (ég þarf nú varla á því að halda þegar ég verð búin að fá milljónirnar frá Tógó).

Þetta er nú ekki það sem mig vantar á mánudagsmorgni þegar ég er að drepast úr hausverk og það án lögmætrar ástæðu.

|

16.3.03

Við efnafræðistúdentinn röltum niður á torg til að mótmæla stríði um kvöldmatarleytið. Þetta áttu að vera þögul mótmæli en einhverjar þrjár fjórar manneskjur vildu endilega syngja. Þær um það. Okkur fannst samt dálítið sérkennilegt að þær sungu ameríska og hebreska söngva. Sem virkaði eins og á stóð einhvernveginn á skjön við friðarboðskap fundarins, ekki síður en írakski fáninn sem einhver var með. Kannski voru fleiri á sömu skoðun og við efnafræðistúdentinn, allavega myndaðist fljótt eyða í kringum þessar syngjandi konur á miðju torginu og auði hringurinn fór smátt og smátt stækkandi. Eins og allir væru að mjaka sér í burtu frá þeim: ,,nei, ég er sko ekki að syngja ..."

Efnafræðistúdentinn fékk að sjá um matinn og hann eldaði huevos rancheros, mexíkósk egg á brauði með kryddaðri tómatsósu. Reyndar bakaði ég brauðið sem hann setti þetta á, það hefðu eiginlega átt að vera tortillur en þegar á hólminn var komið ákvað ég að baka frekar ítalskar piadinur, þær eiga alveg við. Auðvitað má líka nota hveititortillur úr búð og uppskriftin er miðuð við það en heimabakaðar eru nú miklu betri. Bara hveiti, olía, ylvolgt vatn, salt og svolítill matarsódi, flattar þunnt út og steiktar á þurri pönnu.

Trikkið við sósuna er að sjóða hana nógu vel niður svo að hún verði meira eins og þykkt mauk en þunn sósa. Það þarf samt að passa að hún fari ekki að brenna. Og nota hæfilega mikið af chili, hún þarf að vera snörp en ekki logandi sterk.

Huevos rancheros

1 laukur, saxaður
2 hvítlauksgeirar, saxaðir
2 rauð eða græn chilialdin, fræhreinsuð og söxuð
2 dósir tómatar, saxaðir
3 msk olía
nýmalaður pipar
salt
4 egg
50 g bragðmikill rifinn ostur (sterkur gouda er fínn)
1-2 msk söxuð kóríanderlauf
4 tortillur eða annað svipað flatbrauð (það má líka nota ristaðar brauðsneiðar ef út í það fer)


Laukur, hvítlaukur og chili sett í matvinnsluvél og maukað. Tómatarnir eru svo settir út í og maukaðir líka. 1 msk af olíu hituð á pönnu og tómatmaukinu hellt á pönnuna. Kryddað með pipar og salti og látið krauma við meðalhita þar til sósan hefur þykknað - það gæti tekið 10-12 mínútur. Á meðan er þurr panna hituð og tortillurnar hitaðar á báðum hliðum þar til það fer að taka lit. Sett á hitaða diska. 2 msk af olíu hitaðar á pönnu og eggin steikt; best er að ausa olíunni yfir þau á meðan þau steikjast svo að rauðan hlaupi almennilega. Vænum skammti af tómatsósu er svo dreift á hverja tortillu, egg sett ofan á og rifnum osti og söxuðum kóríander stráð yfir. Borið fram strax.

|

Skyldi ný spænska veiki vera á leiðinni? Efnafræðistúdentinn er búinn að vekja athygli á því að hann muni örugglega sálast manna fyrstur þar sem hann sé asmasjúklingur og þeir hrynji niður eins og flugur í svona faröldrum. Hann er alltaf svo jákvæður og uppörvandi.

Annars man ég að þegar ég var nýkomin heim með hann af fæðingardeildinni á sínum tíma komu nokkrar vinkonur stóru systur hans í heimsókn og fengu að kíkja á krílið. Mér fannst þær einum of mikið ofan í vöggunni og sagði: ,,Passið ykkur að vera ekki of nálægt honum ef þið eruð með kvef eða eitthvað svoleiðis." Þá sagði ein stúlkan: ,,Já, ég fór ekki í skólann af því að ég er lasin og mamma heldur að það sé veiki sem ein stelpa dó úr ..."

Eins gott að þetta var ekki fyrsta barnið mitt. Þá hefði ég fengið kast. En þetta er eins og með snuðin, þið vitið:

Snuðið dettur í gólfið.
Ef þetta er fyrsta barn rýkur maður til, setur snuðið í pott og sýður það í tíu mínútur.
Annað barn: Maður skolar af snuðinu undir heita krananum.
Þriðja barn: Maður gáir hvort eru nokkur hár á túttunni, tínir þau af og treður snuðinu svo upp í krakkann.

|