(function() { (function(){function c(a){this.t={};this.tick=function(a,c,b){var d=void 0!=b?b:(new Date).getTime();this.t[a]=[d,c];if(void 0==b)try{window.console.timeStamp("CSI/"+a)}catch(l){}};this.tick("start",null,a)}var a;if(window.performance)var e=(a=window.performance.timing)&&a.responseStart;var h=0=b&&(window.jstiming.srt=e-b)}if(a){var d=window.jstiming.load;0=b&&(d.tick("_wtsrt",void 0,b),d.tick("wtsrt_","_wtsrt", e),d.tick("tbsd_","wtsrt_"))}try{a=null,window.chrome&&window.chrome.csi&&(a=Math.floor(window.chrome.csi().pageT),d&&0=c&&window.jstiming.load.tick("aft")};var f=!1;function g(){f||(f=!0,window.jstiming.load.tick("firstScrollTime"))}window.addEventListener?window.addEventListener("scroll",g,!1):window.attachEvent("onscroll",g); })();

Konan sem kyndir ofninn sinn

Eldhúsreyfarar miðaldra matargúrús á Skólavörðuholtinu

10.2.07

Af hverju núna?

Ég skrifaði þessa færslu í fyrradag en fæ af einhverri ástæðu ekki Blogger til að virka heimanað frá mér. Hvorki í Firefox né Safari. Er einhver tölvufróður sem kann hugsanlega skýringu á því? Allt annað virðist virka eðlilega.

Allavega, best að pósta þessari færslu fyrst óskir hafa komið fram um það.

Ég er svolítið að velta því fyrir mér af hverju Breiðavíkurmálið kemst í hámæli einmitt núna - kannski er það ekki síst fyrir áhrif frá Byrgismálinu, Heyrnleysingjaskólamálinu, Telmumálinu, öllum þessum málum sem ýmsir vissu af en ekkert var gert í. Ekki man ég hvort ég las alla bókina um Sævar Ciecielski á sínum tíma, man allavega ekki sérstaklega eftir Breiðavíkurkaflanum - en líklega hef ég eins og aðrir lesendur ákveðið að Sævar væri ekki marktækur. Annað mál kannski núna, þegar flestir eru líklega farnir að átta sig á því að hann var ekki bara beittur harðræði í Breiðavík, heldur líka í Síðumúlanum.

Annars má ekki gleyma því að andrúmsloftið var allt annað þá. Bókin kom út sama árið og hæstaréttardómurinn í Geirfinnsmálinu var kveðinn upp og fáir efuðust um að Sævar og félagar væru hinir verstu morðingjar og illmenni. Mig minnir að Sævar hafi sjálfur talað um það einhvern tíma að það hefði verið búið að hysterísera þjóðina (eða hvernig hann orðaði það) og það var mikið til í því hjá honum. Ég man að um þetta leyti var ég í saumaklúbbi þar sem dómurinn barst í tal. Flestar áttum við vinkonurnar þá ung börn og ég man að ein okkar sagði: ,,Finnst ykkur það ekki skelfileg tilhugsun að þessir menn losna úr fangelsi um það leyti sem börnin okkar komast á unglingsár?" Ég var reyndar ekki alveg sama sinnis en svona var bara andrúmsloftið.

Sama með aðra sem hafa verið að segja frá reynslu sinni þarna á prenti; einhvernveginn er eins og enginn hafi tekið eftir því sem þeir voru að segja - eða tekið mark á þeim.

Ég vissi þannig ekkert um Breiðavík framan af nema að það hefði verið heimili fyrir vandræðadrengi; man að ég heyrði einhverntíma talað um að einn frændi minn ætti best heima þar og þótti ekki gott.

En svo heyrði ég fyrir eitthvað tíu árum mann segja frá dvöl þar; þetta var að ég held í kvöldþættinum sem Eiríkur Jónsson var með á Bylgjunni. Þar hringdi maður inn undir miðnætti og fór að segja frá dvöl sinni í Breiðavík. Það var ófögur lýsing og í fullkomnu samræmi við það sem maður hefur verið að heyra og sjá í fjölmiðlum síðustu daga. Ég man ekki smáatriði en minnir þó að hann hafi sagt frá því að hann hafi verið þvingaður til að borða síld, sem honum fannst ógeðsleg, kúgaðist og ældi og var neyddur til að borða sína eigin ælu. Svo sagði maðurinn frá því að hann hafði verið á ferð um Vestfirði með fjölskyldunni; stöðvaði bílinn fyrir ofan Breiðavík, settist þar og horfði niður og rifjaði upp dvöl sína þar; brast svo í grát fyrir framan konu sína og börn. Þannig að það er ekki bara í sjónvarpi sem menn gráta.

Mér hefur orðið þessi frásögn mjög minnisstæð og hef einstöku sinnum nefnt hana þegar ill meðferð á börnum á erlendum stofnunum hefur borist í tal. En mér hefur alltaf fundist eins og fólk leggði ekki almennilega trúnað á svona sögur. Fyrr en núna. Kannski af því að svo mörg mál af sama meiði hafa komið upp; kannski þarf einhver flóðgátt að opnast. Kannski er það eitthvað annað. Samt er ljóst að það voru alla tíð margir sem vissu af því hvernig ástandið var.

|

9.2.07

Mín innri ljóska

Og mín innri ljóska bara búin að kveðja þennan heim. Ég held að það hafi verið í fyrstu bloggvikunni minni, fyrir meira en fjórum árum, sem ég tók eitthvert netpróf til að finna mína innri ljósku og það var auðvitað blessunin hún Anna Nicole. Það er eftirsjá í henni. (Á maður annars að segja eftirsjá í eða að einhverju?)

Annars var ég í gær búin að skrifa heillanga færslu um Breiðuvíkurmál, Sævar Ciecielski, saumaklúbbinn minn og Eirík Jónsson, en Blogger var með bölvaða óþekkt og færslan hvarf. Veit ekki hvort ég nenni að skrifa það aftur. Enda hefur margoft komið á daginn að það hefur enginn áhuga á því sem ég skrifa og segi um háalvarleg málefni. Fólk vill bara tala við mig um mat.

Ég er eiginlega viss um að Anna Nicole átti við svipað vandamál að stríða.

|

6.2.07

Gerbaunir og megrunarbækur

Það munaði engu að ég missti 150 g af geri ofan í pott með heitri baunasúpu áðan. Það hefði nú getað orðið áhugaverð baunasúpa.

Ég var annars að skoða lista yfir bækur sem amazon.com mælir með að ég kaupi mér. Þær skiptust í tvo flokka. Súkkulaðimatreiðslubækur (sem ég hef keypt mikið af í gegnum tíðina) og megrunarbækur (sem ég hef aldrei keypt). Einhver hjá Amazon er líklega farinn að hafa áhyggjur af mér.

|

Afmæli

Litli drengurinn minn á afmæli í dag eins og reyndar kom fram hér í gær.

26 ára.

Til hamingju, krúttið mitt.

|

5.2.07

Kerlingarraus

Þetta er óréttlátt.

Fokking óréttlátt.

Ég er að drepast í hnénu. Slitgigt eða einhver annar ellihrörleiki.

Og ég er að drepast úr túrverkjum.

Ókei, ég er miðaldra og hef ekkert farið allt of vel með skrokkinn á mér. Og ég er kona og því fylgir ákveðin bölvun. Þannig að hvorttveggja er þetta vísast fullkomlega eðlilegt.

Það sem mér finnst ekki eðlilegt - og alls ekki réttlátt, eins og ég er þegar búin að segja - er að þetta skuli hrjá mig samtímis.

Það á bara ekki að vera þannig.

Ókei, vissulega hef ég aldrei orðið almennilega fullorðin. Og það er ekki eitt grátt hár á hausnum á mér ennþá. Þannig að líklega er einhver partur af mér enn að berjast gegn því að verða miðaldra. En fjandakornið, eldra barnið mitt er komið á fertugsaldur. Ég á þrettán ára barnabarn.

Og á morgun eru einmitt slétt tuttugu og sex ár síðan legið í mér var síðast í notkun. Skilaði sínu hlutverki með sóma. Maður skyldi nú ætla að líkaminn færi að fatta að andlega séð er ég lööööngu komin úr barneign. Alveg tilbúin fyrir blessað breytingaskeiðið. Búin að vera það í mörg ár.

En nei. Skrokkurinn lætur sér ekki segjast. Heldur áfram að gera ráð fyrir áframhaldandi barneignum en slengir bara miðaldrakvillunum ofan á. Slitgigt, háþrýstingi og öllu saman.

Og það er verulega andskoti óréttlátt.

Kerlingarraus dagsins var í boði Nönnu. Nú líður mér betur.

|

4.2.07

Matarástin

Ef ég hefði nú einhvern til að mata með ís á Valentínusardaginn (og ef mér þætti Valentínusardagurinn yfirleitt ástæða til að gera eitthvað skemmtilegt), þá mundi ég örugglega falla fyrir þessum hér og rjúka til og panta þær.

Eða ekki.

Og ... bíðið hæg - fjórar í pakka? Hvað ætti maður að gera með fjórar Valentínusarskeiðar? Double date? Bjóða tengdamömmu og íþróttaálfinum í mat svona til að auka á rómantíkina?

Má ég þá frekar biðja um þessa hér. Annars konar ást ... en það er engin ást einlægari en matarástin.

|