(function() { (function(){function c(a){this.t={};this.tick=function(a,c,b){var d=void 0!=b?b:(new Date).getTime();this.t[a]=[d,c];if(void 0==b)try{window.console.timeStamp("CSI/"+a)}catch(l){}};this.tick("start",null,a)}var a;if(window.performance)var e=(a=window.performance.timing)&&a.responseStart;var h=0=b&&(window.jstiming.srt=e-b)}if(a){var d=window.jstiming.load;0=b&&(d.tick("_wtsrt",void 0,b),d.tick("wtsrt_","_wtsrt", e),d.tick("tbsd_","wtsrt_"))}try{a=null,window.chrome&&window.chrome.csi&&(a=Math.floor(window.chrome.csi().pageT),d&&0=c&&window.jstiming.load.tick("aft")};var f=!1;function g(){f||(f=!0,window.jstiming.load.tick("firstScrollTime"))}window.addEventListener?window.addEventListener("scroll",g,!1):window.attachEvent("onscroll",g); })();

Konan sem kyndir ofninn sinn

Eldhúsreyfarar miðaldra matargúrús á Skólavörðuholtinu

7.4.07

Hryðjuverkatengsl mín

Það er líklega eins gott að Kaupþing skuli bara yfirheyra nýja viðskiptavini um hryðjuverkatengsl, ættir og uppruna en ekki þá gömlu.

Annars þyrfti ég nefnilega að játa fyrir þeim að einkasonurinn hefur starfað með karlahópi femínistafélagsins (kannski ekki beint hryðjuverkasamtök en maður veit svosem aldrei upp á hverju blessaðir femínistarnir gætu tekið) og svo á ég einhverja húnvetnska forfeður. Langt í ættir fram reyndar, en samt ... (Já, og svo á ég hálfhúnvetnska dóttur sem er meira að segja af einhverjum útlenskum ættum líka. Ekki bætir það úr skák. Og barnabarnið hálfur Skoti.)

Reyndar var ég einu sinni fyrir óralöngu viðriðin samtök þar sem fólk var farið að stunda skotæfingar í akureyrskum sandgryfjum til að búa sig undir byltinguna. En byltingin lét eitthvað bíða eftir sér svo að það varð ekkert meira úr því. Og ég átti líka fjarskyldan frænda í Ananda Marga.

Þegar allt þetta er lagt saman er mesta furða að Kaupþing skuli ekki hafa fryst bankareikninginn minn fyrir löngu.

|

6.4.07

Langifrjádagur

Ókei, dagurinn er kannski ekki alveg eins langur og hann þyrfti að vera - ég held að ég komist ekki yfir meira en þessar 30 síður í dag. En:

Ég steikti mér hrikalega góðan skötusel í kvöldmatinn.
Dúkaði borðið, tók fram spariborðbúnaðinn, náði í tauservíettu með silfurservíettuhring.
Opnaði flösku af ágætis hvítvíni, vel köldu.
Páskaegg í eftimatinn. Er hægt að hafa það betra?

Ég held að það sé ekkert í sjónvarpinu í kvöld sem mig langar að horfa á þannig að ég get notað kvöldið í að vinna. Fæ mér kannski annað hvítvínsglas í leiðinni ...

|

Fjárans páskasólin

Það var svo mikil sól í gær að ég sá allt í einu að páskaeggið mitt, sem stóð í mesta sakleysi á stofuborðinu, var byrjað að bráðna. Komið gat á það og allt.

Ég forðaði því úr sólinni og það bráðnaði ekki frekar. En fyrst það var nú þegar komið gat var ekki eftir neinu að bíða, er það? Þótt ég hefði ætlað að geyma það fram á páskadag. Eða allaveg laugardaginn ...

En það er alveg slatti eftir af því enn. Ætti að duga mér í dag að minnsta kosti. Ekki veitir nú af þar sem ég stefni á að þýða að minnsta kosti þrjátíu síður og helst meira. Þar sem þetta er langur dagur er eins gott að hann standi almennilega undir nafni og verði notadrjúgur. Fátt sem truflar líka.

Ég er búin að fletta rækilega í gegnum allt sem ég á eftir að þýða. Ekki fleiri ljóðelskir kokkar. Sjúkkit.

|

5.4.07

Mörvandamál

Málfarsvandamál: Ég er að vandræðast með texta þar sem netjumör er notaður til að vefja utan um kjöt fyrir steikingu. (Ekki að það sé mikið iðkað hérlendis en þar sem þessu er nú öllu lýst ítarlega í myndum þarf ég eitthvað að koma því til skila.) Þarna eru notuð tvö stykki af netjumör. Og nú er vandamálið: Hvernig tala ég um netjumör í fleirtölu? Eða nei, ég kemst reyndar framhjá því - en þá er eintalan eftir. Get ég sagt: Taktu annan netjumörinn? Mér finnst það hljóma eitthvað asnalega.

Fjandinn. Það liggur við að ég ráðist frekar til atlögu við japanska kveðskapinn.

|

4.4.07

Óvæntur fylgifiskur

Þegar maður tekur að sér þýðingu á stórri matreiðslubók er maður einhvernveginn ekkert að reikna með því að japanskar ljóðaþýðingar séu innifaldar.

Fjandinn sjálfur. Ljóðelskir kokkar. Það var ekki inni í dæminu.

|

Dulspeki- og kynlífsdeildin

Í gær var ég að yfirfara lista yfir útgáfubækur Iðunnar og tengdra forlaga frá upphafi. Líklega í kringum þúsund titlar. Það vakti nú upp ýmsar minningar. Sumar skemmtilegar. Aðrar hrollkenndar.

Þarna var til dæmis bók sem ég man ekki titilinn á í svipinn en gekk á forlaginu ævinlega undir nafninu ,,tussulega bókin" vegna ákveðinnar snilldarþýðingar sem kom fyrir í henni (en fór reyndar ekki á prent).

Og svo ýmsir titlar á vegum hinnar óopinberu dulspeki- og kynlífsdeildar Iðunnar/Draupnisútgáfunnar, sem yfirleitt var á minni könnu ásamt matreiðslubókunum. Tek reyndar fram að tussulega bókin kom þeirri deild ekkert við.

Mér skilst að bókasafn Iðunnar komi hér í hús á næstunni. Þar verða ýmsir gamlir kunningjar ...

|

3.4.07

Páskaegg

Þetta er sko almennilegt fyrirtæki sem ég er farin að vinna hjá. Hér birtust áðan ábúðarmiklir menn með fulla kassa af Nóa páskaeggjum númer 4 og dreifðu á báðar hendur. Slíkum trakteringum hef ég nú ekki átt að venjast.

(Nei, Hjalti, Hekla og Úlfur, það þýðir ekkert að reyna að hafa það út úr mér með góðu eða illu, ég ætla að eiga það sjálf.)

|

2.4.07

Gallup

Gallup hringdi í mig áðan til að kanna viðhorf mín gagnvart hinu og þessu. Mestanpart voru það nú hlutir sem ég hef lítil sem engin viðhorf gagnvart. Hlutir eins og einhver tryggingarfélög, bankar og svoleiðis stöff. Þannig að ég svaraði flestum spurningunum með -Æi, hvorki né ... hef enga skoðun ... mér er svoleiðis alveg hundsama ... veit ekki ... whatever ... ætli ég sé ekki svona frekar jákvæð ef eitthvað er ...

Allt í þessum dúr. Nema svo kom spurning sem ég gat vel svarað, fljótt og ákveðið.

Það var spurningin um hvort ég gæti hugsað mér að kjósa Framsóknarflokkinn.

|

Tölur og peningar

Sauðargæran dóttursonur minn er talnaglöggur drengur og hefur afskaplega gaman af tölum.

Það hefur hann nú ekki erft frá mér.

Systir hans er ekkert sérstaklega mikið fyrir tölur, nema þá peningaupphæðir. Hún er séð í fjármálum.

Það hefur hún ekki erft frá mér heldur.

Á laugardaginn fór drengurinn með móður sinni vestur í bæ að sækja systur sína á fótboltaæfingu. Þau voru eitthvað sein fyrir og hann var á náttfötunum undir úlpunni. En þar sem þjálfari Boltastelpunnar kann ekki á klukku tognaði verulega úr æfingunni og drengurinn ákvað að stytta sér biðina með því að telja. Sat á náttbuxunum og taldi og var kominn upp í fimm hundruð áður en systirin birtist.

-Það var ekkert erfitt að telja upp í fimm hundruð, amma, sagði hann mér. (Ég skal ekki segja; man að þegar ég var á hans aldri taldi ég einu sinni upp í tvö hundruð og fannst það þvílíkt afrek að ég ákvað að hætta á toppnum og hef forðast að telja upp fyrir hundraðið síðan þá.) -En ég var orðinn svolítið þreyttur í munninum.

Systir hans var aftur á móti að skoða gjafabréf sem ég fékk í afmælisgjöf og þegar hún sá upphæðina tautaði hún:

-Ég vildi að ég væri að verða fimmtug.

En hún fermist nú á næstunni svo að það er aldrei að vita ...

|