Ömmur og reynsla

Dóttursonurinn er í heimsókn um helgina og við röltum saman í bæinn. Fórum inn í bókabúð og ég var að fletta matreiðslubókum eða einhverju ámóta og hann var eitthvað að grúska við næsta borð. Þegar ég gekk til hans varð hann frekar skrítinn á svipinn, enda reyndist hann hafa verið að fletta kynlífsstellingabók.

- Sjáðu amma, sagði hann og þóttist vera hneykslaður. - Er ekki skrítið að gefa út svona bækur?

- Ja ... sagði ég. - Við gefum þær út.

- Ó, sagði drengurinn.

- Og ég var einmitt að vinna í þessari, lesa textann yfir og stytta hann og svona.

- Þú? sagði hann vantrúaður. - Af hverju varst þú látin gera það?

- Ja ... ætli það sé ekki bara af því að ég er svo vön, sagði ég.

Svo sá ég svipinn á drengnum og flýtti mér að bæta við:

- Að lesa yfir svona texta, meina ég.

- Sjúkkit, sagði barnabarnið. - Ég hélt ...

- Af því að ég er svo gömul og lífsreynd, sagði ég.

Svo ræddum við það ekki meir.