Grillkjöt, steliþjófar og matarsmekkur

Þessi hér er líklega meira sammála Stjána Júl en mér, Jónasi og Matta.

Ég hef svosem ekki kannað status á kjötborðum í Kópavogi, hann er kannski ekki nógu góður fyrst maðurinn var að leggja á sig að brjótast inn til að stela grillkjöti (sem er oftastnær bölvað óæti auðvitað); held þó að þau séu þar enn til. En svo er sannarlega ekki víða um land (og raunar ekki heldur í mörgum hverfum á höfuðborgarsvæðinu). Þá sjaldan ég fer í sumarbústað á Suðurlandi reyni ég að taka með mér allt það kjötmeti sem ég mögulega get að heiman því að ef maður er ekkert mikið fyrir forkryddað grillkjöt eða pylsur er kannski ekkert annað að fá (ekki einu sinni frosið) nema keyra tugi kílómetra - þá er kannski séns að finna ókryddað kjöt í kæliborði ef heppnin er með.

Þetta segir auðvitað ekkert um matarsmekk landsbyggðarbúa því að það er ekki fólkið á staðnum sem er að kaupa grillkjötsruslið í þessum búðum, það veit betur. Þetta segir líklega mun meira um hvað sumarbústaðafólkið lætur bjóða sér. Það er það sem hefur lélegan matarsmekk (með undantekninum vitaskuld, til dæmis mér og Jónasi og Matta).

Hmm, kannski var grillkjötsþjófurinn bara á leið í bústað.

Nýbakað fyllt brauð - gerist ekki betra

Ég baka enn brauð, næstum á hverjum degi. Í dag var það fyllt brauð með skinku, basilíku og osti. Tók dálítinn bita af deigi úr ísskápnum (svona fjórðung, kannski rúmlega), togaði hann út í ferning og lét lyfta sér í 20 mínútur, setti þá slatta af spænskri skinku, hrúgu af basilíkublöðum og 3-4 kirsiberjatómata á miðjuna og kleip barmana saman utan um deigið og lét lyfta sér í 20 mínútur í viðbót. Setti nokkra bita af Havarti ofan á og bakaði við 225°C í svona 35 mínútur. Svo bara rauðvínsglas með. Hefði kannski gert svolítið grænt salat með ef ég hefði nennt en ég nennti ekki.

Rabarbara- og jarðarberjamúffur

Við Hekla bökuðum þessar ágætu rabarbara- og jarðarberjamúffur áðan. Sem geta reyndar alveg verið bara rabarbaramúffur en ég átti örfá frosin ber í poka.

Rabarbara- og jarðarberjamúffur

3 egg
150 g sykur
50 g smjör, lint
60 ml (4 msk) olía
200 ml hrein jógúrt
1/2 tsk vanilluessens (eða dropar)
300 g hveiti
2 tsk lyftiduft
1/2 tsk matarsódi
örlítið salt
200 g rabarbari
nokkur frosin jarðarber (má sleppa)

Ofninn hitaður í 190°C. Egg og sykur þeytt saman, smjör og olía hrært saman við og síðan jógúrt og vanilluessens. Hveiti, lyftidufti, matarsóda og salti blandað saman og hrært saman við hitt. Rabarbarinn skorinn í bita og jarðarberin líka og blandað saman við. Sett í múffuform (ég er með málmform sem ég klæði innan með pappírsformi, þetta urðu 20 múffur) og bakað á næstneðstu rim í um 16 mínútur)

Maturinn minn

Ég er afskaplega ánægð með viðtökurnar sem bókin mín hefur fengið, hún hefur selst mjög vel og komst í næstefsta sæti í heildarlistanum hjá Eymundsson á dögunum (en nú kemst þar náttúrlega ekkert að nema hruns- og kreppubækur). Allir sem á annað borð hafa tjáð sig um bókina við mig hafa verið mjög ánægðir með hana, sem er auðvitað frábært.

Ég man ekki hvort ég var búin að segja það en þetta er eiginlega sú bóka minna sem ég er langánægðust með og er kannski sú sem er mest ,,ég", ef svo má segja, þ.e. þetta er maturinn sem ég elda hvunndags fyrir mitt fólk. Þetta gildir reyndar líka um myndirnar, ég ákvað strax í upphafi að nú yrði ekki farið í búðir og fenginn lánaður trendí og smart borðbúnaður, við myndum bara nota það sem ég ætti til (reyndar lagði stílistinn til fáeina diska og dúka) og þess vegna eru myndirnar mjög heimilislegar - sem er afskaplega 2009, er það ekki? Ég get bent á þær og sagt: Þennan dúk keypti ég í Rúmfatalagernum og þessar servíettur eru af Ebay og þessi diskur er úr Góða hirðinum og þessi hnífapör fékk ég í afmælisgjöf og þessi ausa er úr Kolaportinu ... Sem sagt, býsna persónuleg bók. Heimilislegur matur í heimilislegu umhverfi.

Mér þykir dálítið vænt um þessa bók.

Rabarbara-chutney

Kvöldmaturinn: Grillað kindafillet með steiktum kartöfluteningum og rabarbara-chutney.

Fljótlegt rabarbara-chutney

250 g rabarbari
1/2 lítill laukur
3 cm biti af engifer
4 msk edik (ég notaði ljóst balsamedik af því að ég átti afgang í flösku)
75 g púðursykur
nýmalaður pipar
ögn af salti
e.t.v. vatn

Rabarbarinn skorinn í fremur stóra bita, laukurinn saxaður smátt og engiferinn mjög smátt. Allt sett í pott, hitað að suðu og látið malla í um 15 mínútur; vatni bætt við eftir þörfum svo maukið brenni ekki. Smakkað og bætt við ediki, sykri, pipar eða salti eftir þörfum.

Brauð með óvæntu áleggi ...

Það er víst ekki hægt að halda því fram að þetta sé brennd rúsína. (Eins og gert var við meintan rottuskít í rúgbrauði frá Sauðárkróksbakaríi fyrir fjöldamörgum árum.)

Ég vildi það væri 2007

Getum við plís fengið 2007 aftur? Bara pínupínustund? Svo að ég geti fengi mér svona tæki?

Það vigtar, rífur, malar, maukar, blandar, sýður, mallar, gufusýður, heldur heitu, mylur, kurlar, þeytir, gerir froðu, hnoðar, hakkar, saxar ...

Og kostar bara 800 pund. Gjafverð. Eða var það 2007.

Hvað er í hamborgurum?

Ég borða sjaldan hamborgara aðra en þá sem ég bý til sjálf. Og var að lesa áðan grein á netinu sem jók nú ekki beinlínis löngun mína í skyndibita-hamborgara. Allavega ekki ameríska. Hér eru niðurstöður greinarinnar (úr Annals of Diagnostic Pathology) í stuttu máli:

Fast food hamburgers: what are we really eating?
Americans consume about 5 billion hamburgers a year. It is presumed that most hamburgers are composed primarily of meat. The purpose of this study is to assess the content of 8 fast food hamburger brands using histologic methods.

Eight different brands of hamburgers were evaluated for water content by weight and microscopically for recognizable tissue types. … Water content by weight ranged from 37.7% to 62.4% (mean, 49%). Meat content in the hamburgers ranged from 2.1% to 14.8% (median, 12.1%). The cost per gram of hamburger ranged from $0.02 to $0.16 (median, $0.03) and did not correlate with meat content.

Electron microscopy showed relatively preserved skeletal muscle. A variety of tissue types besides skeletal muscle were observed including connective tissue (n = 8), blood vessels (n = 8), peripheral nerve (n = 8), adipose tissue (n = 7), plant material (n = 4), cartilage (n = 3), and bone (n = 2).

Fast food hamburgers are comprised of little meat (median, 12.1%). Approximately half of their weight is made up of water. Unexpected tissue types found in some hamburgers included bone, cartilage, and plant material; no brain tissue was present. Sarcocystis parasites were discovered in 2 hamburgers.

Semsagt, kjötinnihaldið (vöðvar) í amerískum skyndibitahamborgara getur verið alveg niður í 2,1%. Hitt er vatn, bandvefur, æðar, taugar, fita, brjósk, bein og einhver jurtaefni. Enginn heilavefur fannst í sýnunum, það er nú ágætt - en einhverjir hnýslar sem ég kann ekki skil á í tveimur sýnum af átta.

Langar einhvern í hamborgara?

Góðærisgulltertan

Ég las það í Mannlífi á miðvikudaginn var (áður en blaðið kom í búðir, ég fékk það við afhendingu Gaddakylfunnar) að hátindur útrásarinnar hefði verið í boðsferð Landsbankans til Mílanó, þegar boðsgestir átu gullskreytt rísottó í einhverjum ítölskum kastala.

Ég lét mér fátt um finnast, bakaði súkkulaðiköku um kvöldið þegar ég var búin að hlusta á Einar Kára flytja Sturlungu af mikilli frásagnarlist og segja meðal annars frá útrásarvíkingum þrettándu aldar og sérlega glæsilegum veislum þeirra, og skreytti hana með blaðgullsflögum sem ég átti til síðan löngu fyrir bankahrun. Fyrir góðæri, held ég jafnvel, því þær eru drjúgar og svosem ekki oft notaðar. Og enn til afgangur.

Fór svo með hana í vinnuna morguninn eftir. Því að á Forlaginu er svo mikið góðæri að þar er borðað gull með kaffinu á fimmtudagsmorgni.

Gullskreyttar tertur geta verið ágætlega girnilegar og fallegar og hið sama er að segja um ís, eftirrétti og konfekt (sem er það sem ég hef notað mitt gullskraut á, það var keypt í Magasín í Kaupmannahöfn frekar en Illum og kostaði 19,95 krónur danskar á mun betra gengi en nú). Veit ekki með rísottó þó. Mér finnst þetta hér allavega ekkert sérlega girnilegt. Þótt þarna sé heilt gullblað.

Bakaður rabarbari með mascarpone-skyri

Kannski aðeins of líkt rabarbaramaukinu með aðalréttinum - en samt ekki ...

Bakaður rabarbari með mascarpone-skyri

400 g rabarbari, rauður
100 g hrásykur
1 appelsína
1 stjörnuanís

Ofninn hitaður í 200°C. Rabarbaraleggirnir skornir í 8-10 cm lengjur og klofnir eftir endilöngu, nema þeir séu mjög mjóir. Raðað í eldfast mót, helst ekki látnir liggja hver ofan á öðrum. Sykrinum stráð yfir og svo er appelsínubörkurinn rifinn yfir og safinn kreistur úr appelsínunni. Anísinn settur með rabarbaranum, álpappír breiddur yfir og bakað í um 20 mínútur. Látið kólna ögn.

Mascarpone-skyr

150 g mascarpone-ostur, mjúkur
250 ml KEA vanilluskyr
2 tsk hunang, eða eftir smekk

Allt hrært vel saman og borið fram með rabarbaranum.

Andabringa með rabarbaramauki

Allt í einu helltist yfir mig skyndileg löngun - nei, ekki til að blogga endilega, heldur í rabarbara. Annarhver maður að skrifa um rabarbara og ég á enga garðholu með rabarbara. Bakgarðurinn ógirtur og freistar manns ekki beint til að setja neitt niður.

En Oddný aumkaði sig yfir mig og bjargaði mér um nokkra rabarbaraleggi; af því að ég var bara að elda oní sjálfa mig dugði það í aðalrétt og eftirrétt og rúmlega það. Uppskriftin er samt miðuð við 4.

Rabarbaramauk með engifer

400 g rabarbari, rauður
100 g sykur, eða eftir smekk
4 cm bútur af engifer
100 ml rauðvín (eða bara vatn)
1 msk vínedik eða eplaedik

Ofninn hitaður í 200°C. Rabarbarinn skorinn smátt (í 1-2 cm bita) og settur í eldfast mót. Sykri stráð yfir. Engiferinn rifinn yfir og svo er rauðvíni og ediki hellt yfir, álpappír breiddur yfir mótið og bakað í 20-25 mínútur. Tekið út, rabarbarinn síaður frá (löginn má geyma, jafnvel gera úr honum sósu út á ís eða ávexti) og stappaður gróft með gaffli. Borinn fram með öndinni (líka gott t.d. með svína- eða lambasteik).

Andabringan var krydduð með kummini, kóríanderfræi, ögn af cayennepipar, pipar og salti og steikt í um 20 mínútur á pönnu, snúið nokkrum sinnum, látin hvíla í 5 mínútur.

Set uppskriftina að eftirréttinum inn rétt bráðum.