(function() { (function(){function b(g){this.t={};this.tick=function(h,m,f){var n=void 0!=f?f:(new Date).getTime();this.t[h]=[n,m];if(void 0==f)try{window.console.timeStamp("CSI/"+h)}catch(q){}};this.tick("start",null,g)}var a;if(window.performance)var e=(a=window.performance.timing)&&a.responseStart;var p=0=c&&(window.jstiming.srt=e-c)}if(a){var d=window.jstiming.load;0=c&&(d.tick("_wtsrt",void 0,c),d.tick("wtsrt_","_wtsrt", e),d.tick("tbsd_","wtsrt_"))}try{a=null,window.chrome&&window.chrome.csi&&(a=Math.floor(window.chrome.csi().pageT),d&&0=b&&window.jstiming.load.tick("aft")};var k=!1;function l(){k||(k=!0,window.jstiming.load.tick("firstScrollTime"))}window.addEventListener?window.addEventListener("scroll",l,!1):window.attachEvent("onscroll",l); })();

Konan sem kyndir ofninn sinn

Eldhúsreyfarar miðaldra matargúrús á Skólavörðuholtinu

10.1.09

Fataskápurinn og kreppan

Í þessari færslu er minnst oftar en einu sinni á kreppuna en þetta er samt ekki kreppublogg nema óbeint. (Þetta er sagt til að létta undir með þeim sem vilja bara lesa kreppublogg, þeir geta hætt strax.)

Ég er að myndast við að taka ögn til í fataskápnum, ekki síst í þeim tilgangi að skapa pláss. Þetta er vandamál sem ég er lengi búin að ýta á undan mér vegna þess að ég var jafnvel að plana að kaupa nýjan skáp, stærri og rúmbetri (það er nefnilega ekki sjálfgefið að stærri skápur sé rúmbetri, ég hef reynslu af því) en nú er fjandans kreppan búin að koma því á bið eins og fleiru svo maður lætur sér nægja það sem maður hefur.

En ég er semsagt að reyna að rýma til og taka frá eitthvað til að fara með í Rauða krossinn og svona. Það væri vissulega einföld þumalputtaregla að taka allar flíkur sem maður hefur ekki farið í í ár eða svo en ég er ekki þannig. Þar sem ég hef nú aldrei verið að elta tískuna á ég það alveg til að hvíla einhverja flík árum saman, gleyma að ég eigi hana jafnvel (auðvelt þegar fataskápurinn er troðfullur) og fara svo að ganga í henni aftur upp á annan hvern dag. Þannig að þessi mælikvarði er ónothæfur.

Annað gott viðmið er náttúrlega að fjarlægja öll föt sem maður kemst ekki lengur í. En þar sem aukakílóin mín eru búin að vera meira og minna status quo árum saman virkar það tæpast heldur.

Svo að þetta er huglægt mat og það er auðvitað vandasamt. Eina nothæfa viðmiðið er eiginlega: ,,Líður mér vel í þessari flík?" Alveg burtsé frá því hvernig ég lít út í henni, það er ekki málið fyrir mér. En jú, vissulega á ég flíkur sem mér þykir frekar vænt um en mundi aldrei láta sjá mig í utandyra. Ekki margar, en þær eru til í skápnum, vissulega. Þær eru þá bara notaðar heimavið.

Þannig að það rýmkast ekkert í skápnum þótt það sé kreppa og ég sé lítið í því að kaupa mér ný föt þessa dagana. Ég kaupi þá bara gömul föt í staðinn. Þau eru ekki verri. Stundum eiginlega bara betri. Sérstaklega minkapelsar og svoleiðis.

En þetta er allt saman útúrdúr því að ég ætlaði nú bara að segja að á meðal þess sem ég fann í skápnum var sængurver sem ég er hætt að nota og ætla að losa mig við. Hafði ekki vandað mig neitt voðalega við að brjóta það saman þegar ég setti það þarna því ég vissi að ég mundi ekki nota það meir. En þegar ég slétti úr því núna fann ég fyrir einhverju í einu horninu; þetta reyndist vera flík, efnislítil reyndar, sem ég er búin að vera að leita að í hálft annað ár eða svo og hef saknað töluvert.

Ég hefði átt að muna eftir þessu hér áður en ég gekk frá verinu. (Spurningunni er svarað þarna í kommentakerfinu, það er fullt af athugasemdum þótt teljarinn segi kannski 0).

Þannig að ég er bara nokkuð hress, græddi samasem flík á þessu og fékk smápláss í skápnum.

Ég ætla nú samt að fara og mótmæla á eftir. Grímulaust.

|