Ég var að tala við barnabörnin áðan, þau eru enn fyrir norðan og skemmta sér konunglega. Voru á Njálsstöðum hjá afa sínum í dag. Sauðargæran fékk að sitja með honum á dráttarvél (,,hamborgaragröfu", eins og hann kallar það farartæki af einverri dularfullri ástæðu). Það var gífurlegt fjör. Svo fékk hann að fara á hestbak, sem var enn meira fjör. Missti hins vegar af því að sjá þegar hestur sparkaði í öxlina á afa hans. Boltastelpan sá það aftur á móti; ég spurði hana hvort hún hefði ekki orðið hrædd. - Nei, ég hló, sagði hún. - Hvað segirðu, hlóstu þegar hesturinn sparkaði í afa þinn? spurði ég. - Hann hló líka, sagði hún.

Jamm, þeir eru hraustir, Berndsenarnir, og ekkert að kveinka sér undan smámunum eins og hestasparki.

Mér skilst að Boltastelpan sé búin að ráða sig í kaupavinnu hjá afa sínum í sumar og ætli norður um leið og við komum frá útlöndum. Hún á að vísu eftir að fá samþykki foreldra sinna fyrir þeirri ráðstöfun.